سلام دوستان
من از امشب وبلاگ جمهوری دموکراتیک آریو رو شروع کردم. اونهم شب امتحان الکترومغناطیس.
من دانشجوی رشته مهندسی برق هستم. در این وبلاگ به امید خدا در مورد خودم، عقایدم، مسائل علمی مذهبی سیاسی و خواطراتم و… خواهم نوشت. هر از گاهی به الکترونیک هم اشاری خواهم کرد. اینجا بهرحال سفارتخانه‌ی جمهوری دموکراتیک آریو است و این مطالب هم روزنامه‌ی رسمی این جمهوری.
خوب به عنوان اولین پست میخوام مطلبی رو بنویسم که چندان هم به حال و هوای امشب بی ربط نباشد.
راه‌کارهای امتحان دادن در دانشگاههای عجیب غریب ایران! (این که میگم عجیب غریب داستانش مفصل است…)
اولین مطلبی که برای موفقیت شب امتحان باید در نظر بگیرید این است که روز اول یعنی روز انتخاب واحد با یک فروند استاد هلو واحد رو بردارید. اصولا استادهای گلابی یا نسبتا گلابی باعث می‌شوند در طول ترم و همچنین شب امتحان شما کاملا ریلکس باشید. مثلا من خودم الان اومدم پای اینترنت و دارم اولین پست وبلاگم رو مینویسم و فردا که نه پس فردا امتحان الکترومغناطیس دارم.
دیگر اینکه در طول ترم حداقل هفته‌ای یک خط از کتاب یا جزوه‌ی بدبخت رو بخونید. نه اینکه با یک خط خواندن شما علامه‌ی دهر بشوید. بلکه حداقل شب امتحان احساس نمی‌کنید جاسوس ک گ ب هستید و باید همین فردا نقش یک دانشمند فیزیک رو بازی کنید. بلکه با مطالب درس آشنایی قبلی دارید و بالاخره بهتر متوجه درس می‌شوید.
توصیه‌ی دیگر من اینست که قهرمان بازی را فراموش کنید. روح علم و دانشجویی در دانشگاههای ما مرده.
دانشگاههای ما به همان مراکز پیش‌دانشگاهی تبدیل شده‌اند. اساتید نسبتا محترم از کل مفاهیم، نمودارها نقشه‌ها، تجربیات نویسنده فورمولهای ریاضی و غیره فقط و فقط قسمت فورمولهای ریاضی هر درسی را تدریس می‌کنند. نگران نباشید چون روز امتحان هم فقط از آنها امتحان می‌گیرند. فواید این روش برای اساتید در این است که فورمولهای ریاضی مسائل قطعی و اثبات شده‌ای هستند و جای بحث ندارند. لذا در زمان تدریس انرژی کمتری از استاد می‌گیرند و استاد کافیست فقط آنها را از کتاب به وایت‌برد و دانشجوها از وایت‌برد به جزوه شخصی کپی‌برداری کنند و تمام! در زمان تصحیح ورقه هم قضاوت و نمره‌دادن به یک فورمول ریاضی خیلی راحت تر از تصحیح ورقه‌های امتحانی شامل مطالب علمی دیگر است. اما عوارض تبدیل کردن همه‌ی دروس رشته‌های فنی به یکسری فورمول خلاصه و حاضری این است که ملاک برتری در جلسه امتحان حفظیات است و شما صرف‌نظر از میزان تسلطتان به مطالب علمی نمره خواهید آورد. پس حفظ کنید! فقط حفظ!
حافظه‌های برداری و نقطه‌ای:
من تا کنون در ارتباط با انواع ماشین و انسان به دو نوع حافظه برخورده‌ام حافظه‌های برداری و نقطه‌ای. حافظه‌های نقطه‌ای بر اطلاعاتی که ذخیره می‌کنند هیچ گونه اشرافی ندارند. اما آنها را بهمان صورت که دریافت کرده‌اند تحویل می‌دهند. بی کم و کاست. این به آن معنا نیست که حافظه‌های نقطه‌ای هوشمند نیستند. حافظه‌های نقطه‌ای گاها قادر به فشرده‌سازی اطلاعات بر اساس الگوریتمهای خاص مانند الگوریتم کافمن هستند. اما در هر حال اطلاعات را بدون توجه به ماهیت آن عینا ذخیره و بازیابی می‌کنند. یک دیسک محتوای یک فایل Zip و یک طلبه حوزه علمیه از این نوع هستند. هر دو گرچه برای حفظ کردن اطلاعات روشهای هوشمندی بکار ببرند بهرحال اطلاعات را بهمان صورت که دریافت کرده‌اند تحویل می‌دهند. چیزی هم اضافه نمی‌کنند.
حافظه‌های برداری اطلاعات را با اشراف کامل به ماهیت آنها و با توجه به ارتباط بخشهای مختلف داده ذخیره‌ میکنند. بعد از بازیابی اطلاعات با آنچه در ابتدا بوده‌اند کمی تفاوت دارند اما ماهیت کلی آنها یکی است. یک فایل MP3 از این نوع است. چون در این فایل خود فایل صوتی نگهداری نمی‌شود. اما بهرحال مجموعه‌ی فرکانسهای تشکیل دهنده‌ی آن ذخیره می شوند.
همچنین افراد خلاق حافظه‌های برداری دارند. آنها شاید شماره‌ها و نامهای دقیق یک آدرس را بخاطر نیاورند. اما مثلا می‌توانند نقشه دقیق مسیر را ترسیم کنند.
شما در شب امتحان باید حافظه‌ی نقطه‌ای باشید. مهم نیست ارتباط بین مطالب درسی و نحوه بکار بردن آنها در دنیای واقعی را تاچه حد می‌دانید. مهم اینست که شما چقدر فورمول حفظ هستید. اگه لحن من کمی تند بنظر می‌آید علتش اینست که در امتحانات اخیر با کمال تأسف دیدم که استاد نسبتا محترم به دانشجویان در جلسه می‌گفت نگران نباشید حتی اگر فقط فورمول را از حفظ بنویسید نمره‌ شما را میدهم! اگر شما یک حافظه‌ی نقطه‌ای هستید که هیچ اما اگر شوالیه‌ی دنیای علم هستید و می‌خواهید حتما مطالب را درک کنید این مرام و منش خودرا امشب کنار بگذارید و موقتا ملا نقطی استاد خود بشوید. همه چیز را عینا و از حفظ بیان کنید.
در حین درس خواند حتما و حتما از مطالب یادداشت برداری کنید و حتما در پایان یکدور دوره کردن کل سرفصلهای درس را بصورت یک فلوچارت روی کاغذ بکشید و مطالب مرتبط را بهم وصل کنید. اینکار باعث می‌شود کسانی که مثل من مغز برداری دارند سر جلسه امتحان راحتتر بتوانند تغییر موضع داده و مثل یک مغز نقطه‌ای مطالب را از روی همان خطوطی که کشیده‌اند بیاد بیاورند.
به زمین و زمان برای بخاطر سپردن مطالب متوصل بشوید. برای فورمولها شعر بسازید و با روشهای عجیب غریب همه‌ی آنها را بهم ربط بدهید.
هرگز کاری بغیر از درس خواند انجام ندهید. مثلا همین وبلاگ نوشتن من شب امتحان مطمئنا اثر خود را در جلسه خواهد گذاشت. اگر در حین ایام امتحان کاری غیر از درس خواند بکنید و دوباره سر درس برگردید فقط ترتیب مطالب را در حافظه‌ی نقطه‌ای خود بهم ریخته‌اید. پس روی درستان تمرکز کرده و سراغ کارهای متفرقه نروید.
دست آخر اگر اینها جواب نداد گور بابای همه‌چیز. درس رو حذف کنید!!!