ناامنی در داخل – ناتوانی در خروج

کشور ایران کشور ناامنیست. شما به عنوان کسی که در ایران متولد شده، اگر آنقدر خوشبخت باشید که شغلی داشته باشید، هر زمان ممکن است شغل خود را از دست بدهید. در صورت بیکار شدن احتمال برخورداری از بیمه بیکاری نزدیک به صفر است. پس انداز شما در بانک هر لحظه ممکن است به دلیل نوسانات یک شبه نرخ ارز و پس از آن امواج سهمگین گرانی در چشم بر هم زدنی تبدیل به پهن شوند. خانه شما هم ممکن است در یکی از آن طرحهای توسعه شهری شهرداری قرار بگیرد. این آخری به خودی خود چندان بد نیست. علی‌القاعده رژیم باید به شما جای دیگری برای خانه‌دار شدن پیشنهاد بدهد. ولی مشکل وقتیست که طرح هرگز اجرا نمیشود. شما برای دهه‌ها باید در همان خانه بمانید. خانه فروش نمیرود و شما اجازه تعمیر خانه را هم ندارید. چراکه خانه در طرح است! سازمان انتقال خون ایران رسما و توسط قوه قضائیه رژیم مسبوق به سابقه انتقال خونهای آلوده به ایدز به بیماران بوده و هرگز از این بابت غذرخواهی نکرده و غرامتی هم پرداخت نکرده است. در صورت جراحت یا عمل جراحی که طی آن شما نیاز به انتقال خون پیدا کنید، باید خیلی خوش‌شانس باشید که مبتلا به ایدز نشوید. در صورت داشتن تمایلات همجنس گرایانه هم حکم شما لوات و در صورت سه بار دستگیری اعدامست!
دلیل همه اینها اینست که شما در ایران بدنیا آمده و طبیعتا بدون انتخاب خودتان شهروند جمهوری اسلامی محسوب میشوید. میخواهید مهاجرت کنید؟ احتمال آن هم بسیار کمست. دارنده ویزای جمهوری اسلامی شانس بسیار کمی برای مهاجرت دارد. به دلایل مختلف. اولا جمهوری اسلامی با کشورهای دنیا روابط دیپلماتیک بسیار ضعیفی دارد. از یک عده شورشی مسلح که بر چاه‌های نفت مسلط شده‌باشند انتظاری بیشتری نمیرود. بسیاری کشورهای دنیا اصلا در ایران سفارت خانه ندارند. بسیاری که دارند با ایران قراردادی برای تردد شهروندان بدون نیاز به ویزا ندارند. بمبگذاریهای ناشیانه جمهوری اسلامی به قصد آسیب زدن به سفرای اسرائیل در چهارگوشه دنیا از جمله: هند، مالزی، گرجستان، بلغارستان و آرژانتین هم مقامات کشورهای مختلف را به سفر شهروندان تابع این رژيم بدبین کرده. برای مهاجرت شما باید ابتدا خود را به نزدیکترین سفارت کشور مقصد رسانده که ممکن است در ایران وجود نداشته باشد مثل سفارت آمریکا. سپس ممکن است مجبور شوید به دروغ اظهار کنید که قصد ماندن در آن کشور را نداشته و به ایران برخواهید گشت. تقریبا تمام کشورهای غربی برای اقامت طولانیتر از سه ماه فقط ویزای تحصیلی به ایرانیها میدهند و از شرایط این ویزا اثبات این مدعاست که شما پس از پایان دوره تحصیل به همان جهنمی برمیگردید که از آن آمده‌اید. اثبات این مسئله نیاز به مدارک بسیار از اموال غیر منقول در ایران مانند خانه و مغازه داشته و خود پروسه ویزا هم بسیار زمانبر از سه ماه تا مواردی مثل ویزای مهاجرتی کانادا سالیان سال ممکن است طول بکشد!
موارد دیگر عبارتند از سرطانزا بودن صددرصد همه چیزهایی که در پایتخت ایران با آنها سروکار دارید مثل آلودگی هوا، پارازیت و مواد غذایی مسموم، خطر مرگ در هواپیماهای پروازهای داخلی و خودروهای غیر استاندارد و معیوب در جاده‌ها، بیمارستانهایی که قبل از عمل جراحی از شما تعهدنامه‌ای میگیرند با اثر انگشت خودتان که هربلایی که سرتان آمد بیمارستان هیچ مسئولیتی از این بابت قبول نخواهد کرد، تبدیل شدن یکشبه کشورهای همسایه با حکومتهای دقیقا یکسان با ولایت فقیه به جولانگاه گروههای شورشی مسلح مانند داعش و نزدیکی این جولانگاهها به مرزهای کشور  و… وقتی شما فرد آگاهی باشید، از اوضاع کشور محل سکونت اطلاع داشته باشید، بچشم خود بدبختی و خانه خرابی دوستان و نزدیکان را دیده و مطمئن باشید این اتفاقات میتوانند برای شما هم بیافتند، شما  در خانه احساس عدم امنیت میکنید و به عنوان تابع جمهوری اسلامی راهی هم برای خروج از آن ندارید. من به این وضعیت عذاب قبر میگویم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: