نگاشته شده توسط: آریو شعبانی | ژوئیه 9, 2008

آینده مبهم – دل‌نگرانی

یک جوون باید برای زندگی و آیندش برنامه‌ریزی کنه! چه حرف چرند و مسخره‌ای. روی کارت معافیت سربازی مینویسن معافیت دائم زمان صلح! نگرانی از حمله آمریکا.

نگرانی از تحقق لایحه اعدام وبلاگ‌نویسها که مسلما منهم یکی از اونها خواهم بود.

نگرانی از تحقق هزار کابوس دیگه. چه برنامه‌ای؟ چه کشکی؟ چه دوغی؟

خدا کنه زودتر فرار کنم. برم یه جای دور. وطن جایی نیست که آدم توش بدنیا میاد. وطن جاییه که آدم دلش می‌خواهد مال اونجا باشه. ایران مال من نیست. ایران ارث پدر آقای خامنه‌ایه. مال خودشه. خودش بدست آورده. خودش باید نگهش داره.

همه پا در هواییم. هیچ چیز معلوم نیست. رو هیچ چیز تو این مملکت نمیشه حساب کرد.

نگرانم نگران.

پناه بر خدا.

تنها تورا میپرستیم و تنها از تو یاری میجوییم.

Advertisements

Responses

  1. احساست را کاملا درک میکنم. هر چند که شاید بخشی از مشکلات ما به دو خط آخر مطلبت برمیگرده.

    دوست داشتن


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: