نگاشته شده توسط: آریو شعبانی | سپتامبر 25, 2009

موشی در خانه اربابی

Chamedanتا حالا شده که برید بازار یک کالای ۱۰۰درصد وارداتی بخرید؟ مثلا یک کارت حافظه برای تلفن همراه. اگر در شهرهای کوچک هستید یا از یک مغازه کوچک و نا آشنا خرید کنید همیشه این خطر وجود دارد که چیزی که میخرید بی بروبرگرد خراب باشد. خوب کشور ما که تولید کننده مثلا کارتهای حافظه نیست. پس همه اینها وارد میشوند. تاجران بزرگ تعداد زیادی از اینهارو وارد کشور میکنند و مثلا ۱۰۰۰تا از اونهارو به خرده فروشها توزیع میکنند. خرده فروشها به ما مردم این تعداد رو فروخته و مثلا ۱۰ درصد آنها رو ما مشتریها با عنوان کردن اینکه خراب بوده و از اول کار نمی‌کرده به آنها پس میدهیم. این ۱۰ درصد در نهایت به تاجر عمده فروش برگشته و تاجر هم دوباره آنها را به مغازه‌هایی خاص که اجناس خراب را به قیمتی نازلتر میخرند باز میگرداند. حالا دیگر این وظیفه مغازه دار است که به هر نحوی که شده جنس خراب را به مشتری قالب کنند. اجناس خراب مانند سی‌دی ها کارتهای حافظه و کلیه اجناسی الکترونیکی که تعمیر آنها مقرون به صرفه نیست به یک پنجم تا یک دهم قیمت از تاجران خریداری شده در قفسه این قبیل مغازه‌ها قرار داده میشوند. سپس مشتریهای غافل یکی یکی اجناس خراب را به قیمت اجناس سالم خریده و بعد از مدتی با اتلاف وقت فراوان و هزینه زیاد دوباره و دوباره و دوباره آنهارا به فروشنده پس میدهند چون بهرحال خراب است. در نهایت بعضی از آنها که از شهر دوری می‌آیند و قادر به پس آوردن جنس نیستند از پول خود صرف نظر کرده باعث سو استفاده فروشنده میشوند. به این صورت یکی یکی آن اجناس خراب و برگشت خورده به مشتریها فروخته میشوند.ممکن است یکی از این اجناس معیوب و به اصطلاح «استوک» به ماهم بیافتد! پس مواظب باشید از این قبیل فروشنده‌ها خرید نکنید.
اما چرا همچین اتفاقی می‌افتد. دلیل آن وجود گسترده مسئله تجارت چمدانی است. از آنجا که کشور ما با همه دنیا دشمن است معمولا هیچ شرکت تجاری با ایران معامله نمی‌کند. در نتیجه راه خرید تقریبا کلیه اجناس سبک و کوچک مخصوصا اجناس الکترونیکی، خرید آنها از امارات متحده عربی و انتقال آن از طریق پنهان کردن در چمدان یا کیف است. اگرچه شرکتهای زیادی در ایران ادعا میکنند که نماینده انحصاری فلان شرکت تولید کننده در ایران هستند اما تنها دلیل ادعای ایشان تحویل گرفتن چند چمدان از مخصولات آن شرکت است و هیچ گونه ارتباطی با تولید کننده مورد نظر ندارند. در واقع اگر چنین بود شرکتهای تولید کننده هرگز حاضر نمی‌شدند به ازای درآمد بیشتر اجناس معیوب آنها دست مشتریان مانده و بدین ترتیب بدنام بشوند.
این وضعیت ما مردم را متحمل ضرر بسیار کرده و در بسیاری موارد سردرگم هستیم که مثلا فلان تلوزیون را از کدام شرکت گارانتی کننده بخریم. هرچند که مطمئن هستیم که هرگز ایرادات احتمالی محصول خریده شده شامل گارانتی نخواهند شد (نوسان برق، فرسودگی قطعات و…).
اما این اقتصاد چمدانی چندان هم به ضرر ما نیست. مثلا وقتی همه دنیا یک کارت حافظه را به قیمت حدود ۸۰۰ تومان میخرند ما آن را تا ده هزار تومان خریداری میکنیم پس وقتی در دنیا رکود اقتصادی رخ میدهد هیچ تاثیری بر تجار ایرانی نخواهد داشت. باز هم برای مثال وقتی شرکت پورشه یک طرح جدید اتوموبیل خود را ارزان کرده و بیست ملیون تومان میفروشد ایران خودرو هیچ باکی از رکود اقتصادی ندارد چرا که یک پژوی پرشیای مونتاژ ایران رو به همان قیمت میتواند بفروشد. حتی بیشتر از آن. اصلا هرچه قدر که بخواهد. اگر روزی ایران خودرو اعلام کند که تولید پیکان را از سر گرفته و هر دستگاه را یک ملیارد تومان میفروشد بازهم خریدار خواهد داشت. مردم مجبورند.
Mouse اینجاست که این سوال پیش می‌آید که آیا احمدی‌نژاد واقعا هاله نورانی دارد که رکود اقتصادی جهانی به ایران نرسیده یا به اندازه خارج از ایران تاثیر نداشته. پاسخ این است که آنچه که در کشورهای غربی به آن رکود اقتصادی میگویند بیکار شدن یک نفر در هر ۱۰ نفر است. اما در ایران اکنون وضعیت تقریبا اکثر خانواده ها چنین است: پدر بازنشسته با حقوق مستمری خود خرج همسر و مثلا سه فرزند بالغ و تحصیل کرده خود را میدهد. یعنی چهار نفر بیکار و نانخور در هر پنج نفر! هشت نفر در هر ۱۰ نفر! پس دیگر رکود اگر هم اتفاق بیافتد معنایی ندارد. آب که از سر گذشت چه یک وجب و چه… .
از طرف دیگر همانطور که گفتم به دلیل تحریمها تقربیا هیچ شرکت بزرگی در دنیا با ما رابطه اقتصادی ندارد. پس برای ما مهم نیست که شرکتهای بزرگ جهان در حال رشد باشند یا در حال رکود.
کشور ما که روی نقشه جهان به شکل یک گربه پشت خمیده و آماده جهش میباشد اکنون مانند موشی در یک خانه بزرگ اربابی به زندگی خود ادامه میدهد. برای چنین موشی هر روز تکه‌ای آشغال برای خوردن وجود دارد. یکروز در آشپزخانه یکروز در انبار. برای موش اصلا مهم نیست که ارباب مریض شده باشد یا در حال مشاجره با همسرش باشد یا در فکر جدایی از همسرش باشد یا حتی در حال ورشکستگی. همیشه برای ایران به عنوان یک موش در اقتصاد دنیا تکه‌ای آشغال برای خوردن وجود دارد.مغازه‌ها همیشه پر است از باطریهای فاسد، لباسهای فاقد کیفیت و بعضا دست دوم، مواد غذایی با آلودگیهای شیمیایی، اسباب بازیهای غیر استاندارد و… .

مثل اینکه یکی از سیاست مداران آمریکایی گفته بود هروقت از مملکت خود ایراد میگیرید به این فکر کنید که برای کشورتان چه کرده‌اید. خوب من به نوبه خودم همیشه سعی کردم در ایران طرح‌های جدید ابداع کنم و یک مونتاژکار یا یک تعمیر کار نباشم. خیلی از طرح‌هایی که ابداع کردم در عمل کار کردند و بعضی از آنها تولید هم شدند. من سعی کردم به خیلی ها علم خودم رو یاد بدم و خیلی از اونها هم یاد گرفتند. من این وبلاگ رو ساختم تا بار علمی فرهنگی زبان فارسی رو در اینترنت افزایش بدم. من در دو انتخابات ریاست جمهوری شرکت کردم فقط به این دلیل که وضع مملکتم بهتر بشه. من از نوجوونی کار کردم و کار سالم. هیچ خلافی نکردم. هیچ جرمی مرتکب نشدم. قانون اساسی رو خوندم و یک شهروند قانون مند بودم. همیشه درس خوندم. تحقیق کردم. یکبار در عمرم برای خودم یک اسکی نخریدم. یک موتور نخریدم. هرچه داشتم خرج تحصیل کردم. تا علم این مملکت رو رشد بدم. تا مبتکر باشم. من بهرحال جوونیم رو به پای ایران گذاشتم. خیلی از شماها هم همینطور بودید. زحمت کشیدید. برای این مملکت تلاش کردید. اما این زمین بی‌رحم و عاطفه فقط باعث آبروریزی ما در این جهان شد. حالا هروقت به سایت گوگل کد و خیلی سایتهای دیگر میرم به من پیغام میدن که آدرس آی‌پی شما از ایرانه و به شما سرویس نمیدیم. این کشور وقت ما رو تلف کرده. به احساسات ما ضربه زده. ما رو از آینده نا‌امید و مایوس کرده. شخصا سالها افسردگی خاطره زندگی من در ایرانه. این کشور حتی یک متر زمین به من جوون که از نوجوونی کار کردم نداد. اگر در بنگلادش زندگی میکردیم میگفتیم خوب مملکت ما فقیره. نداره که بده. اما ایران فرق میکنه. این کشور داره و نمیده. جریب جریب زمین. و بشکه بشکه نفت که ذره‌ای از آن به ما نمیرسه یا اگر هم برسه تا آخر عمر باید تاوان اون رو بدیم. با روی مین رفتن. با شیمیایی شدن. با کشته شدن در درگیرهای خیابانی یا با تحمل شکنجه و ت*ج*ا*و*ز. دیگه از این زمین و از پهلوی و خامنه‌ای و همه کسانی که این زمین اونهارو بیشتر از من دوست داشته متنفرم.
ای ایران من از پیش تو میرم، تو اینجا با هاله‌های نورانیت بمون و بپوس.

Ashghal_narizid

Advertisements

Responses

  1. درود.

    دوست داشتن

  2. درود دوست عزیز

    متن پردردی بود. نمیدونم چی بگم. گاهی آدم واقعا به کل ناامید میشه… ولی همیشه من به خودم میگم شاید ما فدا بشیم آینده بهتر شه. نمیدونم…
    ——————————————————
    سوال اینه که چرا خامنه‌ای نباید فدا بشه؟ چرا احمدی‌نژاد نباید فدا بشه؟!؟

    دوست داشتن

  3. یک کامنت ط.لانی برای این مطلبت گذاشته بودم. پاکش کردی؟
    ————————————————-
    نه! امکان نداره!

    دوست داشتن

  4. سلام.خیلی وقته که نبودم. د.باره سلام
    در مورد نوشتت:
    راستش همه رو حال نداشتم بخونم زیاد بود. اما اون قسمتهایی رو که های لایت کردی خوندم. بایستی بگم ما تو کشورمون با تمامی محدودیت هاش زندگی می کنیم. و اینه زندگیمون. اما همیشه راه بهتری وجو داره. شاید این را همون «جمهوری دموکراتیک آریو» باشه؟؟
    ——————————————————————
    مرسی که به وبلاگم سر زدی. حتی همون قسمتهایی که هایلایت کردم. من فکر میکنم فقط اینکه ما رو تو ایران زاییدن دلیل نمیشه مجبور باشیم ایرانی باشیم.

    دوست داشتن

  5. شاید درست نباشه اما حتما یک سری به بلاگ من بزن
    «بعضی چیزها باید خوانده شوند»
    —————————————————-
    چرا درست نباشه؟ چشم سر میزنم.

    دوست داشتن

  6. خیلی وقته دیگه نمی نویسید ! ظاهرا ازدواج شما رو حسابی مشغول کرده . موفق باشید و گه گاه هم بنویس
    ———————————————————
    چشم. دیگه سعی میکنم بیشتر بنویسم.

    دوست داشتن

  7. متاسفانه به دليل بي ارزش بودن واحد پولمون و كم بودن اطلاعات تااجرهامون و به خصوص گمرك پول پرستمون و از همه مهمتر دست باز سپاه براي وارد كردن هر جنسي ، اين مشكلات قسمتي از زندگيمون شده .
    ———————————————————-
    موافقم. در چنین وضعیتی دوست دارم حسابی به این کلمه فکر کنید: خودکفایی!!!

    دوست داشتن

  8. از جمله آخرت قلبم به درد اومد؛
    » ای ایران من از پیش تو میرم، تو اینجا با هاله‌های نورانیت بمون و بپوس»

    چرا ایران ما به این وضع دچار شده؟ واقعا چرا؟
    —————————————————————-
    چون پدران و مادران ما گند زدند!

    دوست داشتن

  9. من محصول جمهوري اسلامي هستم ،من ساخت حكومت اسلامي ام ،رژيم استبداد ديني خود مسئول توليد آدم هاي با انديشه هاي مثل من است .همانطوري كه اين رژيم 7 ميليون معتاد،بيش از 3 ميلين مواد فروش ،چند ميليون زن خياباني توليد كرده است به همان نسبت نيز چند ميليون كفر گو متنفر از تمامي عربده هاي اسلام حاكمان ستمگر توليد كرده است.پيش از تسلط ضد انقلاب در سال 57 اگر مجموع نوشتها و كتب انتقادي و ضد اسلامي را جمع آوري مي كرديم يك جعبه كوچك را پر نمي ساخت اما اكنون يك كتابخانه عمومي هم گنجايش كتابها و مقالات و پژوهشهاي انتقادي و اسلام ستيز را ندارد .

    دوست داشتن


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: